Uroczystość Wszystkich Świętych

Pierwsze czytanie
(Ap 7, 2-4. 9-14)

Ja, Jan, ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca, mającego pieczęć Boga żywego. Zawołał on donośnym głosem do czterech aniołów, którym dano moc wyrządzić szkodę ziemi i morzu: "Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy na czołach sługi Boga naszego". I usłyszałem liczbę opieczętowanych: sto czterdzieści cztery tysiące opieczętowanych ze wszystkich pokoleń synów Izraela. Potem ujrzałem wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a w ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: "Zbawienie Bogu naszemu, Zasiadającemu na tronie, i Barankowi". A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czworga Zwierząt, i na oblicze swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: "Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków. Amen!" A jeden ze Starców odezwał się do mnie tymi słowami: "Ci przyodziani w białe szaty kim są i skąd przybyli?" I powiedziałem do niego: "Panie, ty wiesz". I rzekł do mnie: "To ci, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, i opłukali swe szaty, i wybielili je we krwi Baranka".

Psalm Responsoryjny (Ps 24,1-6)

REFREN: Oto lud wierny, szukający Boga

Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia,
świat i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził
i utwierdził ponad rzekami.

Kto wstąpi na górę Pana,
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca,
który nie skłonił swej duszy ku marnościom.

On otrzyma błogosławieństwo od Pana
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, co Go szukają,
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.

(1 J 3, 1-3)

Najmilsi: Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy. Świat zaś dlatego nas nie zna, że nie poznał Jego. Umiłowani, obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy. Wiemy, że gdy się to objawi, będziemy do Niego podobni, bo ujrzymy Go takim, jaki jest. Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję, uświęca się, podobnie jak On jest święty.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a Ja was pokrzepię.

Ewangelia
(Mt 5,1-12a)

Jezus, widząc tłumy, wyszedł na górę. A gdy usiadł, przystąpili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzył swoje usta i nauczał ich tymi słowami: "Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni, którzy się smucą, albowiem oni będą pocieszeni. Błogosławieni cisi, albowiem oni na własność posiądą ziemię. Błogosławieni, którzy łakną i pragną sprawiedliwości, albowiem oni będą nasyceni. Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią. Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą. Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi. Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem do nich należy królestwo niebieskie. Błogosławieni jesteście, gdy ludzie wam urągają i prześladują was, i gdy mówią kłamliwie wszystko złe na was z mego powodu. Cieszcie się i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie".

"Oto lud wierny, szukający Boga".
Jakże mocno brzmią te słowa w kontekście naszego pielgrzymowania na cmentarze, kiedy patrzymy na ten las krzyży. Patrzymy na tych, którzy wyprzedzili nas w biegu po wiarę.
Oto lud wierny, szukający Boga - ci w czyśćcu wielbiący i ci w niebie, którzy Boga znaleźli. Oto zaproszeni, żeby brać udział w liturgii niebieskiej.
Do tego nas zachęca Apokalipsa, żeby dostrzec, zobaczyć tych wszystkich, którzy przychodzą z wielkiego ucisku, którzy opłukali swe szaty w krwi Baranka.
Krew Baranka, która oczyszcza, która daje życie.
Uczestniczyć w tej liturgii i oddawać pokłon Barankowi, zmartwychwstałemu Chrystusowi, razem ze wszystkimi rzeczywistościami nieba, żeby i w nas był zachwyt, o którym mówi Apostoł Jan w swoim liście: zobaczcie, popatrzcie jak wielką miłością obdarzył nas Ojciec.
Dlatego też trzeba nam sobie zadać trud i wyznaczyć zadanie, żeby przyjąć choć jedno z błogosławieństw jako swój plan życia. Oto świętych nazywa się często ludźmi ośmiu błogosławieństw. Oni są dla nas jak drogowskazy, żeby odnaleźć drogę do domu Ojca, żeby pośród różnych doświadczeń zobaczyć, że zawsze i wszędzie można żyć mocą Ewangelii.
Błogosławieństwa to jest pisany słowem obraz Jezusa, który jest cichy, pokorny, czysty, który cierpi niesprawiedliwość dla Królestwa Niebieskiego, który przyjmuje na siebie wszelkie cierpienie, żebyśmy my zostali umocnieni i oczyszczeni.
Świat wokół nas gorszy się cierpieniem. Czy to jest fizyczne, czy to jest psychiczne - nie chce go.
To prawda, że ono jest często ponad siłę, ale niesione mocą Chrystusa może, o dziwo, stać się błogosławieństwem.
Potrzeba nam dzisiaj ludzi wprowadzających pokój i niosących pociechę, żyjących miłością czystą i ofiarną. Potrzeba nam ludzi, którzy są gotowi w każdych okolicznościach stawać się świadkiem Chrystusa chwalebnie zmartwychwstałego.
ks. Wenancjusz Zmuda